1 Ang krus na pinagpakuan
Kay Jesus kung maninilay,
Nawawalang kabuluhan
Ang yaman ko't kataasan.

2 Sa Kanyang dugong natigis
Nabuhos din ang pag-ibig;
Ang Kanyang koronang tinik
Saksi ng pagsintang labis.

3 Akong aba na tinubos
At inilayo sa lunos
H'wag nawang itulot ng Diyos
Na ikahiya ko ang krus.

4 Akin man ang sanlibutan
At sa Kanya ko ibigay,
Di ko rin maipapantay
Sa pag-ibig Niyang alay.